If I could sing, I would sing a song for you
Even though I can’t, I do it because I love you
I know you hate me singing a song
But I don’t care, because you’re wrong

Every wrong note I sing, is justified for you
The rhyme doesn’t matter, as long as the meaning is true
Every broken window can be fixed again
And even your hearing will heal again

If I could write, I would write a song for you
Even though I suck in English, I do it because I love you
I know you hate me writing in bad grammaticism
But I don’t care, because you’re wrong

Every wrong word I type is justified for you
The rhyme doesn’t matter as long as the meaning is true
Every lost respect can be conquered again
And even your retina will heal again

When you see me fail, remember that if I do
It doesn’t matter I’m not perfect
I’m just perfect for you.

Waarom trekken de wolken ineens voor de zon?
Waarom komt er niks meer uit m’n hoofd
Waarom is opeens alles leeg?
Waarom wil ik slapen?

Waarom komt de donkerslag bij heldere hemel?
En staat alles ineens weer stil?
Waarom is opeens alles leeg?
En wil ik slapen?

M.
Ik zag hoe je dood ging van binnen
In een gevecht dat je niet kon winnen
Ik zag hoe de ziekte je van binnen sloopte
Hoe het leven niet was wat jij hoopte

Ik hoorde van je sprong naar vrijheid
En ben zowel jouw ziekte als jou kwijt
—-
H.
Ik zag hoe je dood ging van binnen
In een gevecht dat je niet kon winnen
Ik hoorde van je sprong naar vrijheid
Maar je vader was nog net op tijd

Ik zie hoe de ziekte je van binnen sloopt
En jij dood door het leven loopt
—-
D.
Ik zag hoe je dood ging van binnen
In een gevecht dat je niet kon winnen
Ik hoorde niet van je sprong naar vrijheid
Maar jij was jou al lang kwijt

Ik zie hoe de ziekte je van binnen sloopt
En jij dood door het leven loopt
—-
Ik zag ze dood gaan van binnen
In een gevecht dat ze niet kunnen winnen
Hoeveel sprongen gaan nog komen
Zal ik er ook aan ontkomen?

Of komt er voor mij ook een tijd
Raak ik ook mijn vrijheid kwijt?

Je moet samen met me vliegen
En samen springen als het moet
Je moet niet matigen en liegen
Maar doodgaan als het moet

Allemaal passie en heel veel vuur
En eeuwig branden als het moet
Je moet beuken door die muur
Het kost je je leven als het moet

Maar als jij als smeulende vlam
Enkel leeft omdat het moet
Zo verdooft, dood en lam
Dan verlaat ik je, omdat het moet.

Zeg me dat het niet zo is
Dat ik enkel een teken mis
Dat mij het licht laat zien
Zodat het niet meer mistig is

Zeg me dat het over gaat
Dat ik deze wereld haat
Dat ik het geluk niet zie
Terwijl het naast me staat

Zeg me dat mijn gedachten
Enkel mij verachten
En dat ik de dingen niet zie
Die mijn leven verzachten

Geef me de zoete wijn
En verdrink mij pijn
Laat me zien
Dat ik niet blind moet zijn

Je kunt je niet verbergen voor het leven
Want je hebt ervan geproefd
Je hebt al teveel gekregen
Er is geen weg meer terug

Je kunt de hoogste muren bouwen
Maar je kunt niet schuilen
Want je kunt erop vertrouwen
Er is geen weg meer terug

En zelfs in je eigen werkelijkheid
Weet realiteit je te vinden
En juist door jouw passiviteit
Is er geen weg meer terug

Ik zie hem daar nog zitten
Het jongentje in de kou
Alleen op de wereld
Omdat niemand hem wou

Niks om voor te vechten
Eenzaam en alleen
Gevoelloos geworden
Door zijn hart van steen

Nooit liefde gehad
Voelde enkel de pijn
En hoe kan hij weten
Dat er geluk zou kunnen zijn

Het jongentje in de kou
Ik wil hem graag verwarmen
Maar hij is niet alleen
En ik heb niet genoeg armen

Please give me some clearity
About the recent history
Tell me it was destiny
And not just insanity

De mist trekt over velden, over steden, over zee
En neemt alle uitzichten over verre oorden met zich mee
Het zicht wordt ons ontnomen, enkel wazigheid is daar
En toch leeft iedereen zonder te merken verder met elkaar

Niemand ziet de mist, omdat het zo’n gewoonte is
Maar wat zullen we verbaasd zijn bij het zien van de eerste mist

Het zit daar stil te wachten op iets dat komen moet
Ze komen met miljoenen, maar xe9xe9n is echt goed
Ze wacht op de warmte, van hetgeen nestelt in haar
Na 21 dagen is ze flauw van wachten maar
Ze besluit pijn te geven en te stromen ‘s morgens vroeg
En vraagt zich af waarom het paaltje, alweer een vliesje droeg